Syndrom Holokaustu
Trauma ludobójstwa
Romowie od chwili pojawienia się w Europie doświadczali różnych form represji i przemocy, które ukształtowały ich mentalność i percepcję otaczającego świata. Holokaust stanowi jednak najmroczniejszą kartę w dziejach tego narodu. Wraz z dojściem do władzy niemieckich nazistów ziściła się apokaliptyczna wizja, w której grupa ludzi w sposób samowolny skazała inną na całkowitą eksterminację. Ludobójstwo zostało precyzyjnie, w sposób biurokratyczny zaplanowane i zrealizowane przy użyciu najnowszej techniki. Naziści pragnęli zrealizować swoja wizję świata, w którym nie było miejsca dla Romów.
Trauma Holokaustu wpłynęła na romską tożsamość. Jego dziedzictwo jest stale obecne wśród Romów. Nie tylko ci, którzy przeżyli jego koszmar, ale również potomkowie ofiar są naznaczeni jego syndromem. Wśród europejskich Romów nie ma rodziny, która by nie straciła w czasie II wojny światowej swoich bliskich. To sprawia, że ból, cierpienie, strach, poczucie zagrożenia tym wywołane są stale obecne we wszelkich aspektach życia romskiego.
Stygmatem Holokaustu przesycona jest cała powojenna romska kultura. Stała się ona katalizatorem dla emocji i uczuć, których źródła tkwią w doświadczeniu zagłady.
